Oda sa aking Electronic Typewriter

Oda sa aking Electronic Typewriter

Alam mong minsan na lang tayo magkita.
Hindi na kasi regular ang pag-uwi ko sa bahay,
lalo na ang pagtulog ko sa sariling kuwarto.
Kaya nakukumutan ka na ng makapal
na alikabok, tulad ng sa sahig at iba pang
mga kapwa mo personal kong gamit.
Kapag nagkita tayo, alam mong nakita kita.
Pero hindi kita pinapansin tulad nang dati.
Ilang gabi ng mga semestre ko sa kolehiyo
ang naging pagpupuyat natin?
Ako: umiinom ng kape, ngumunguya ng mani.
Ikaw: sinusubuan ko ng mga papel na short bond,
iluluwa ito na may bahid ng aking mga salita.
Marami-rami rin iyon. Nakaipit sa mga folder
na nasa mesa ko, katabi mo. Bihira ko nang buklatin
ang mga iyon, pero kapag ginawa ko, nakalimbag
sa gunita ang mahabang oras na binuno natin
para lamang sa isang pahinang sulatin.
Bumabalik lahat ang naganap -- ang pag-ikot
ng iyong daisy wheel, ang pagdiin nito sa papel
na nakaikot sa platen, ang iyong takatak,
ang panlalabo ng ribbon at ng display, ang brownout...
Kaya ngayong pinupunasan ko ang iyong katawan,
tinitipa-tipa ko ang mga letra mong noon
ay nagsimulang bumuo sa aking ngayon.


6 Enero 2016

Ang Alagad (multiply post, Aug 12, '11 7:40 AM)

 Siya ay hamak na alagad ng Sining.
            Pinsel,

            pait,

            panulat,

            tinig,

            kilos,

            espasyo,

            at mga ideya

ang tangi niyang mga sandata.

Hangad niyang makakita ang mga binulag,

makarinig ang mga biningi,

makasalita ang mga binusalan,

at makadama ang mga pusong minanhid

ng pagkakataon.

Subalit hindi siya magiging Diyos.

Nais niyang makalakad sa dagat.

               Ngunit dinuraan ang kanyang dalumat.

Nais niyang makalipad.

               Ngunit binali ang kanyang haraya.

Nais niyang lumaya.

               Ngunit pinako sa krus ang kanyang hulagway.

Kinahahabagan namin silang

lumilibak sa kanya.

Ngunit hindi siya titigil

sa paglikha.

Kahit na bantaan siyang

susunugin ang kanyang kaluluwa

sa kanilang

guniguning

impiyerno.

08/06/2011
Nalathala ang unang bersyon ng tula sa:
Rizal News Online, Volume I, Issue 17, August 8-14, 2011

Ang larawan sa itaas ay mula sa:https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiPepTRg5rGoRwjpLZNc73rdAK2DoDUlUgnbVVgPSu6wtmFi2pat7xy_XVOQsKhlT3aHY7yzLWdMLitHvYcMOSfxDqkr3Y9xAijrZcf9A8tFJwIBe2pfUphabTl3WQCFyMkVUpkb6JTvPCS/s1600/relics.jpg

Tags: literature, politics, tula, expression, kalayaan, censorhip, sining, panitikan, poetry, freedom

 

http://lvbamante.multiply.com/journal/item/78/Ang-Alagad

Pagmamanman ng isang Pekeng Tao (multiply post, Feb 27, '09 1:50 PM)

naramdaman ko ito kamakailan.

akala ko'y isang maituturing kong kaibigan. pero hindi.
dahil lamang sa isa kong komento, kumalat ang tsismis na masama ang aking sinabi.
masisisi ko ba ang aking emosyon at nailabas ko ito sa paraang gusto ko?

masama na rin yata ang magpahayag ng damdamin ngayon. lalo na't maidadagdag dito ang mga salitang hindi naman ako ang gagawa.

palagay ko tuloy, minanmanan ako kahit na wala na ako sa lugar na iyon. na ang kanilang mga galamay ay patuloy na sasakalin ako saanman ako magpunta.

naaalala ko tuloy ang isang kasabihan: ang naghanap sa wala, ulol ang gumagawa.

Tags: expression, censorhip, social networking, espionage, alaala, freedom

 

http://lvbamante.multiply.com/journal/item/26